خواهی بیا ببخشا،خواهی برو... بپیچان!
...سلام آقا محمد با ارادت و عرض احترام از روی عادت
به رسم خوب ایام رفاقت نوشتم نامه تا گیرم سراغت
نوشتم نامه ای با عشق و امید اگر خطم بده لطفاً ببخشید
گمانم برده ای مارا ز یادت؟ منم... ‹کبلا مرادو› از ولایت
چه ایامی خوشی با هم سپردیم چه بحث و گفتمان هایی که کردیم...
حدوداً دوم خرداد بودا... دل مردم ز غم آزاد بودا...
مث برق و مث طوفان گذشت ها... به یادت هست که؟ هفتاد و هشت ها....
کجایی مشتی؟ اینجا جات خالیست بدون تو تو ده صلح و صفا نیست
به این شدت که نه... اما خدایی محمد خاتمی!...جداً کجایی؟
تو یاهو وقتی on هستم که نیستی کلوب و سیصدو شصتم که نیستی...
نه اخبار و نه بیست و سی میایی هنوز چپ می زنی؟ یا با اونایی
دل مردم براتان تنگه تنگه ...«حتی خاطرات تلختم واسه ما.. خیلی قشنگه! »
(زیادی شد اگر این مصرع فوق ولیکن شد پر از احساس و از ذوق! (با تشکر از گروه سون))
ولایت کلهم دلتنگتونن همه که نه...اونایی که می تونن
همه اینجا سلامی می رسانند اگرچه اکثراً چندی است خوابند
ولی شکر خدا این کدخدائه می گن قلبش طلاس...دستش شفائه...
اصن دست روی هر چی که می ذاره طلا می شه...سه سوت!رد خور نداره
خدا مرگم بده ...كافر شدم باز چرا اینگونه شد این نامه آغاز؟
به قول شاعر رند نظرباز(؟!) بدون نام او کی نامه شد باز؟
«به نام حضرت باری تعالی»
( بدین صورت شروع شد نامه...حالا!)
محمد خاتمی...حالت چطوره؟ بگو دانم که احوالت چه طوره؟
هنوز کیفیت به کوکه...شاده جونت؟ هنوز سبزه سرت؟ سرخه زبونت؟
دماغت چاقه؟ اوضات خوبه سید؟ هنوز جنس عبات مرغوبه سید؟
هنوز هم بی جهت می خندی یا نه؟ به نافت گفتمان می بندی یا نه؟
هنوزم طالب اصلاح هستی؟ به قول کدخدا...گمراه هستی؟
اگر از حال ماها هم بخواهی سلامت...شادمانی...روبه راهی
تمام مردم ده خوب خوبند زنان مثل قدیم...در رفت و روبند
و مردان مثل سابق گرم کارند نه معتادند و نه دیگر خمارند...
جوونا ی ده پایین و بالا.... همه دنبال تحصیلن به مولا!
نه ماهواره نه الافی...نه هیزی... نه کوکائین...نه شیشه...نه مریضی
از اون روزی که رفتی از ده ما از این رو شد به اون رو کل اوضا(ع)
خلاصه از جلو...از پشت و بالا به ما خوب می رسن...الحمدللا
كريم اوقلي که گاوش شیر می داد! همون که سهم آب و دیر می داد...
درست شد وام تعمیرات خونه اش... جواد هم زن گرفته نوش جونش!
خودت دیدی که ده چی بود...چی شد زن اوستا غلام هم ساکشنی شد!
می گن جراحی کرد هفتادو نه بار... حالا باید ببینش ...روم به دیوار!
پس ازیک دوره فعل و انفعالات... هزار الله اکبر...از کمالات!
تمام گاو ها...بزغاله ها خوب عموها...عمه ها و خاله ها خوب
مراتع سبز...شالی ها به سامان هوا عالی...بهاری...ناز...مامان!
همه خوشحال و شاديم و غمي نيست ( دگر بحث حضور خاتمي چيست؟)
..
می گم راستی رضا تون چونه؟ سید؟ هنوزم درسشو می خونه سید؟
می خواست دکتر بشه از اون قدیما؟ تهش شد یا که زایید زیر درسا؟
نوشتی توی آن دستخط پیشی می خواد دکتر شه...می گفتی :«نمی شی!»
یه دانشگاه زده آکسفورد اینجا که مدرک می ده مفتی...ده تا ده تا!
به زیرک ها...به دانشجوی باهوش... مگه کردان نیومد؟ خوب اونم روش!
...
رفیقت بود که یک ذره تپل بود... مشاور بود اگرچه،عقل کل بود!
دماغش چاقه؟ فوله گیگا بایتش؟ هنوز چیز می نویسه توی سایتش؟
فرامرز بچه ی مش اصغر آقا براش کامنت می ذاره...روزی صد تا
آخه پهنای باند ما زیاده... یه جورایی سر شیرش گشاده
خدا قوت بگو به این رئیسا... چه حالی داد به این وبلاگ نویسا...
پروکسی و مروکسی ما نداریم صدا داریم ولی سیما نداریم!
همه چی اینورا آزاد و مفته اینو بی بی توی اخبارشنفته
رسیور این طرف ها هم حلاله arab sat این وری... سمت شماله!
می گن ارزونی بی سابقه است این انیشتینه؟ خدایا! نابغه است این؟
اصن دنیا به یک هو زیر و رو شد شنیدی بوش چطور بی آبرو شد؟
شنیدی که روابط گشته عالی؟ با ده بالای اطراف سومالی؟
شنیدی خوب شده دنیا باهامون؟ میارن دسته-دسته گل برامون؟
شنیدی چیزی از طرحای تازه؟ شنیدی شب ...{نخوابیده}درازه؟!
جلو قاچاق خشخاشو گرفتن شنیدی کل اوباشو گرفتن؟
خدا خیرش بده ما که رضاییم نباشه، دسته جمعی کله پاییم
ز وضع قوت گر خواهی بدانی پریم تا خرخره از شادمانی
اگر یک دو نفر هم شکوه دارند از آن مزدور های جیره خوارند
ملالی نیست اینجا طبق آمار به جز دوری تو آن هم نه بسیار...
...
برنج و نان و گندم هست کافی می گم راستی توهم با قالیبافی؟!
ببینم توی دوری از ریاست... خبر هایی شنیدی از سیاست؟
شنیدی گنجی و آزاد کردن؟ به شدت مردم و ارشاد کردن؟
شنیدی توی دانشگاه زنجان... شنیدی چیزی از الهام و کردان؟
شنیدی برج میلاد و فروختن؟ شنیدی می شه چند تایی گرفت زن؟
شنیدی هی وزیر می آد...می ره؟ دموکراسی همینه...ناگزیره!
...
خلاصه وضع ما که بی مثال است گرانی؟ چی ؟تورم؟ نه...محال است
«برنج آنجا کیلویی خون باباست؟» برو سید، اینم از اون جواباست
برنج اینجا نهایت صد تومان است مرامی،بهترین جای جهان است
خیار و سیب زمینی مفت مفت است همان طوری که در آمار گفته است...
تورم یک دو در صد «رشد» کرده... گرانی سوی مردم« پشت» کرده...
تساهل معنی تازه گرفته... نمونه اش قافیه در مصرع فوق!!
...
تموم شد جیره ی کاغذ ولیکن حکایت همچنان باقیست عمراً
خلاصه می کنم ای خاتمی جان ببین من چه خوشم : «هی! جانمی جان!!»
همه خوشحال و شادیم و غمی نیست نیازی به حضور خاتمی نیست
به جان تو خوشیم بسیار سید! حالا می خوای بیای چی کار سید؟
برو هر جا که حال کردی سفر کن اصولا فکر ده از سر به در کن...
برو ایتالیا....قسطنطنیه.. ولایت را دودر کن کی به کیه؟
فقط رفتی اگر از این بیابان سلامم را رسان لطفاً به باران.
شکوفه هم اگر دیدی چه بهتر! نشد ساحل...سحر...سارا!...صنوبر!
در آخر این تو و این وضع ایران...
حالا می خوای بیا...می خوای بپیچان
نیما دهقانی
